Šljiva Požegača

Šljiva požegača je neprikosnovena sorta u proizvodnji vrhunske šljivovice kakva je naša „kraljica“ i „povlenka“. Osim još crvene ranke, nijedna druga sorta šljive po kvalitetu i slatkoći u proizvodnju rakije ne može da joj konkuriše. Veoma je osetljiva na mraz i virus šarke, pa se samo najiskusniji voćari odlučuju za sadnju ovako osetljive voćke. Spada u srednje bujne sorte s plitkim korenom i dugim, vitkim granama koje su dobro obrasle rodom. Plod požegače se odlikuje sitnijim rodom nego što imaju druge, posebno novije sorte šljive.

Požegača sazreva krajem avgusta i početkom septembra, a u kosjerićkom kraju zbog više nadmorske visine, može da zri i do početka septembra. Kasnije sazrevanje donosi joj idealan odnos šećera i kiselina, pa je to čini najkvalitetnijom šljivom na svetu od koje se pravi najbolja rakija šljivovica.

Osim u čuvenim šljivovicama, šljiva ranka se još najviše može naći u stihovima. Naime, od svih voćnih sorti, šljiva ranka je najviše puta opevana voćka i kao takva spada u najstariju izvornu srpsku tradiciju.

Više o šljivi Požegači

Crvena Ranka (Darosavska, Šumadinka, Crvenjača, Ranošljiva, Šarošljiva)

spada među najstarije domaće rakijske sorte. Stablo joj je srednje bujno, široko-piramidalne krune. Ima krte grane koje se lako lome, naročito pod teretom obilnog roda ili pod uticajem jakih vetrova. Jedna je od najrodnijih rakijskih sorti, nešto krupnijeg ploda. U odnosu na požegaču, uspeva i na siromašnijim i suvljim zemljištima.

Osim u čuvenim šljivovicama, šljiva ranka se još najviše može naći u stihovima. Naime, od svih voćnih sorti, šljiva ranka je najviše puta opevana voćka i kao takva spada u najstariju izvornu srpsku tradiciju.

Šljiva Trnovača (Trnošljiva)

se smatra starijom kultivisanom vrstom od domaće šljive, od koje se razlikuje po nešto sitnijem lišću, mladim grančicama, većem prisustvu trnja i pre svega po plodovima, koji su sitniji, loptasti, sa okruglastom košticom.Smatra se da je nastala spontanom hibridizacijom između trnjine i džanarike. Rano cveta, već oko polovine marta jer joj prija vlaga iz zemlje sa prvim prolećnim suncem i otpornija je na viruse šarke, pa daje bogat plod.

 

Kleka Kleka (Klekovina, Smreka, Barovica, Smrkva, Smrekinja)

je zimzelena, u celini lekovita biljka, ali se najčešće koriste njeni plodovi. Veoma dobro uspeva u kosjerićkom kraju, zbog odgovarajuće nadmorske visine. Veoma je otporna.

Lekoviti su samo potpuno zreli plodovi, koji se ubiraju s kasne jeseni i u zimu, a koriste se kao dodatak u proizvodnji rakije klekovače.

Comments are closed.